cane corso, corsiaki, cc, adopcje, adopcje cane corso, fundacja cane corso, fundacja adopcje cane corso, ccty, cctów, canecorso, włoskie psy, pomoc psom, adopcje psów,

Odwiedzin: 2739 osób.



Użytkownik niezalogowany.
Zaloguj się lub załóż konto




Promowane ADOPCJE:



REKLAMA


wstecz


Problemy separacyjne

Gdy pies nie chce zostawac sam w domu

Lek separacyjny jest jednym z często spotykanych problemów z zachowaniem psów- zarówno tych adoptowanych jak i mieszkających z nami od szczenięcia. Bardzo często właściciele oddają psa właśnie z powodu problemów separacyjnych, adoptując psa warto zapoznać się literatura opisującą ten problem i przygotować się na wystąpienie tego typu zachowań u nowego członka rodziny.Problemy separacyjne polegają na nieumiejętności nauczenia się stosowania strategii radzenia sobie psa w sytuacji społecznej izolacji. Podatność na tego typu zaburzenia może być dziedziczna ale najczęściej jest wynikiem błędów popełnionych przez właściciela w początkowym okresie życia zwierzęcia.

Lek separacyjny jest mechanizmem ewolucyjnym chroniącym młode przed niebezpieczeństwami związanymi z odłączeniem się od stada, jednak po 12 tygodniu życia pies zaczyna samodzielnie poznawać świat i przyzwyczaja się do braku stałego kontaktu. Często zdarza się ze właściciel w okresie adaptacyjnym psa do nowego otoczenia nie zostawia go bez opieki, starając się wynagrodzić mu rozłąkę z mama i rodzeństwem bądź poprzednim właścicielem lub pozostawia psa w wieku 7-11 tygodni na bardzo długo samego co może być przyczyna silnego stresu,którego skutkiem będzie przetrwały, silny lęk przed przebywaniem samotnie, niepewność w nowych sytuacjach.
Pies niema możliwości nauczyć się stosowania odpowiedniej strategii radzenia sobie w takiej sytuacji, nic wiec dziwnego ze osamotnienie wywołuje silna reakcje emocjonalna i stres. Reakcje emocjonalne są rożne, pies może odczuwać frustracje, niepokój, panikę, depresje i agresje. Zależne jest to w dużym stopniu od temperamentu i wcześniejszych doświadczeń. Zdarza się również ze problemy nie wynikają ze stresu, znane są przypadki separacyjnej nudy czy nawet separacyjnej radości! Tak tak, radości- dzieje się tak w przypadku gdy pies karany jest za zabawy w domu, bieganie czy inne aktywności, gdy właściciel wychodzi pies po prostu odczuwa masę pozytywnych emocji- "Poszli, mogę się wkoncu wyszaleć! "


Różnorodność w/w emocji zmusza nas do indywidualnego podejścia do każdego przypadku, ciężko mówić o metodzie cud, która zadziała w każdej sytuacji.. Aby wprowadzić odpowiednia metodę terapii zaburzeń zachowania należy dokonać dokładnej oceny zachowania i przeanalizować szereg czynników mogących mieć wpływ na takie reakcje.

Najważniejsze czynniki ryzyka w przypadku leku separacyjnego to:
- ciągła obecność człowieka
- pobyt w schronisku dla zwierząt
- nagła utrata opiekuna
- nagła zmiana stylu życia
- zakłócony proces socjalizacji
- rasa ( psy silnie związane z przewodnikiem, blisko współpracujące)
- traumatyczne przeżycie w momencie izolacji
- zaburzenia lekowe
- predyspozycje genetyczne
- zmiany związane z procesami starzenia się mózgu
- zbyt wczesne lub zbyt późne odłączenie od matki
- nadmiar kar w wychowaniu
- nieustabilizowany tryb życia (brak możliwości kontroli otoczenia)
- nadmierna izolacja
- nadmiar zachowań affilacyjnych ( nadmierne przywiązanie do opiekuna

Lek separacyjny objawia się na wiele rożnych sposobów, najczęściej spotykane to :
- nadmierna wokalizacja
- zachowania destrukcyjne
- załatwienie potrzeb fizjologicznych
- wylizywanie, samookaleczenia się
- prezentacja zachowań agresywnych (np. atakowanie drzwi)
- nerwowe bieganie, kopanie, drapanie

Diagnozowanie leku separacyjnego to proces złożony, musimy wziazc pod uwagę szereg czynników. Poczynając od konsultacji z lekarzem weterynarii w celu wykluczenia medycznych przyczyn (związanych np. z zanieczyszczeniem otoczenia), po dokładną analizę zachowań na podstawie historii psa, jego osobistych doświadczeń, wyuczonych reakcji, relacji z opiekunami i otoczeniem,warunków i trybem życia, charakteru, temperamentu.Uwzględnienie jak największej ilości czynników jest kluczem do wprowadzenia odpowiedniej metody modyfikacji zachowania. Bardzo pomocna jest również obserwacja psa w chwili prezentowania problemowego zachowania( nagranie video). Na tej podstawie znacznie łatwiej określić emocje, poziom i długotrwałość stresu zwierzęcia, czynniki zewnętrzne wpływające lub wyzwalające dane zachowanie.Ponieważ u podstawy lęków leży zaburzona relacja z opiekunem musimy od początku nauczyć właściciela właściwiej postawy i komunikacji z psem. Aby nasze działania były skuteczne więź oraz relacje miedzy właścicielem a psem muszą być prawidłowe.Należy unikać sytuacji stresowych, nadmiernego karania, nerwowych reakcji opiekuna. Bardzo ważna jest praca nad zachowaniami affilacyjnymi oraz zachowaniami związanymi z poszukiwaniem opieki (domaganie się uwagi, zależność od kontaktu, obskakiwanie, nachalność w kontaktach socjalnych). Bardzo ważne jest ustalenie określonego planu dnia- daje to psu poczucie stabilności i przewidywalności.Nie należy zapominać o tym ze stres hamuje procesy uczenia się, wiec w początkowym etapie terapii powinniśmy skoncentrować się na działaniach redukujących napięcie i przywracających emocjonalna równowagę.Pomocna jest również odpowiednio dobrana aktywność fizyczna, wzmaga ona produkcje serotoniny, endorfin, neoradrenaliny- neuroprzekaźników odpowiedzialnych min. za podniesie nastroju i procesów uczenia się.. Program ćwiczeń, intensywność wysiłku dobierana jest indywidualnie w zaleznosci od wieku, stanu zdrowia, rasy, temperamentu danego zwierzęcia.Zbyt intensywny, gwałtowny wysiłek fizyczny jest przyczyna fizjologicznego stresu oraz deficytu neoadrenaliny.. A wiec systematyczny, dostosowany do możliwości organizmu wysiłek przynosi korzystne efekty, zbyt gwałtowny może być stresujący dla organizmu. Program ćwiczeń należy wprowadzać stopniowo, unikając na początku bardzo intensywnego wysiłku .W poważniejszych przypadkach stosuje się również środki farmakologicznie, nie będę tu opisywać dokładniej tego zagadnienia gdyż tego rodzaju interwencje wymagają konsultacji z behawiorysta oraz lekarzem weterynarii i poważnym błędem jest działanie w tym zakresie na własną rękę.



Najczęściej stosowane metody raczenia sobie z lekiem separacyjnym w przypadku gdy stres jest niewielki to:



1. Umożliwienie psu zabawy polegającej na gryzieniu i żuciu jest doskonałą metoda rozładowania napięcia. Ta forma zabawy może być wykorzystywana w chwili nieobecności właściciela bądź momentach kiedy nie możemy się psem zająć. Należy psu dostarczyc rożnego rodzaju gryzaki, prasowane kości, sznurki dostępne w sklepie zoologicznym. Bardzo dobrze sprawdza sie również Kong, do środka którego możemy włożyć kilka kulek suchego jedzenia lub innych przysmaków.
Ta forma aktywności jest jednym z elemntow rozwiązania problemu z gryzieniem przedmiotów pozostawionych przez właścicieli, aby mieć pewność ze pies w trakcie nieobecności opiekunów skupia się na gryzieniu przeznaczonych do tego celu rzeczy należy spryskać płynem przeciwko obgryzaniu przedmiotów.
W chwilach gdy pies zostaje sam w domu możemy wykorzystać silnie rozwinięty zmysł węchu. Przed wyjściem z domu należy pochować różnego rodzaju niespodzianki (np. Świńskie ucho, gryzaki, kulki suchej karmy czy zabawki przeznaczone do gryzienia) w łatwo dostępnych miejscach. Połączenie tego typu aktywności z zamiłowaniem do żucia pozwoli na zabicie nudy i odwrócenie uwagi psa od takich rzeczy jak dywan, nogi od stołu itp podczas samotnie spędzanych chwil w domu.



2. Ograniczenie bodźców zewnętrznych- wywołujących niepożądane zachowania. np szczekanie na odgłos kroków na klatce schodowej. Pozostawienie psa w pomieszczeniu odległym od źródła czynników wywołujących ( np. z dala od drzwi wejściowych, z dala od ulicy). Zasłonięcie okien by uniemożliwić docieranie bodźców wizualnych. Włączenie radia czy TV by zmniejszyć pobudzenie psa.



3. Kennel Klatka - Wykorzystujemy w ten sposób atawistyczny syndrom nory, a wiec miejsca w którym pies czuje się komfortowo i bezpiecznie. Bardzo często spotykam się z opinia ze zastosowanie KK polega tylko i wyłącznie na kupieniu, postawieniu i zamknięciu psa- jest to ogromny błąd który może pogłębić problem z zachowaniem. Przyzwyczajanie do tego obiektu powinno odbywać się stopniowo, w zaleznosci o reakcji danego osobnika. KK musi kojarzy się psu z czymś przyjemnym, należy uwarunkować pozytywna reakcje emocjonalna związaną z miejscem w którym pies będzie spędzał czas pod nieobecność opiekunów. Osiągnąć to możemy karmiąc psa w klatce, wrzucając mu tam zabawki, gryzaki itp. KK musi stać się dla psa źródłem przyjemności i absolutnie nie może kojarzyć się z kara.



Metod radzenia sobie z tym problemem jest znacznie więcej ale to który ze sposobów okaże się skuteczny zależy od bardzo wielu czynników, jeśli wiec Twój pies prezentuje silne problemy separacyjne należy skontaktować się z behawiorysta w celu ustalenia przyczyny oraz opracowania dokładnego planu terapii zamiany zachowania. Podstawa jest indywidualne podejście do danego przypadku- bez tego ciężko będzie osiągnąć sukces, możemy tez zupełnie nieświadomie pogłębiać problem stosując źle dobrane metody.



Jak zminimalizować ryzyko wystąpienia problemów separacyjnych:



- Wybór psa z hodowli która przywiązuje dużą uwagę do prawidłowej socjalizacji i poinformuje nas jak złagodzić stres związany z odłączeniem od matki.

- Należy unikać zostawiania szczeniaka 7-11 tygodniowego na dłużej w izolacji i stopniowo przyzwyczajać psa do samotności.

- Ustalenie określonego trybu życia.

- W przypadku psa z adopcji również stopniowe przyzwyczajanie do samotności, pies nie może przyzwyczaić się do faktu ze ciągle ktoś z nim jest i się nim zajmuje.

- Codzienne treningi podstawowych ćwiczeń ( z użyciem metod pozytywnych), dostarczanie psu nowych, ciekawych i pozytywnych bodźców.

- Duza uwagę należy zwrócić na rytuały pożegnalne/powitalne- staramy się nie robić zamieszania w trakcie naszego wyjścia, nie zegnamy się z psem.

- Zapewnienie prawidłowego bilansu przyjemności w ciągu dnia w zaleznosci od rasy, temperamentu.

Autor: Malgorzata Kozlowska DipCabt, behawiorysta czlonek COAPE, CAPBT

Źródło: www.adopcjecc.pl

Dodał: Adopcje CC, dnia: 22.09.2010 | Aktualizacja: 28.09.2010

Adopcje Cane Corso - Artykuły - Problemy separacyjne